شكر ، سكّر ، عصارهء نيشكر ، طبرزد نوع سفيد آن گرم در دوم و خشك در اول است . آب نيشكر تازه در آخر دوم گرم و در اول تر مىباشد . شكر سرخ گرم در آخر دوم و خشك در آخر اول و نبات ، گرم در آخر اول و تر در اول است . شكر طبرزد و نبات هر دو نزديك به اعتدال و شكر هرچه كهنه‌تر شود بهتر است . مضر مسلولين و صاحبان اسهال و دل‌پيچه و مزاج صفراوى و مصرف آن در گرسنگى مولّد خون صفراوى و شكر در مزاج‌هاى مرطوب باعث سردرد مىشود . مصلح آن مصرف روغن و ترشى است . كهنهء آن مفسد اخلاط و سوزانندهء خون هنجار و مصلح آن بادام و شير تازه دوشيده و ترشى و آب انار و به و طباشير و كاهو و امثال آن است . مقدار خوراك آن تا 3 درم است . شكر تيغال در حرارت معتدل و رطوبت بر آن غالب است . مصلح آن شكر و ترنجبين و مقدار خوراك آن تا 5 درم و مشابه آن نبات است . شلغم بستانى آن گرم در اول دوم و در اواخر اول ، تر و بيابانى آن در اواسط دوم گرم و در اول ، تر است . تخم آن در اول سوم گرم و در اول ، تر مىباشد . تخم آن نفّاخ و مصلح آن فلفل و زيره و شيرينىهاست . سردردآور مزاج‌هاى گرم و مولّد باد و مصلح آن سكنجبين و ترشىها و گل قند و خشخاش سياه و شكر است . مقدار خوراك آن 2 درم است . در احاديث به خوردن شلغم امر شده است . شليل در خواص مانند شفتالو و هلو مىباشد .